lunes, 2 de abril de 2012

ANTZERKIA = GOZAMENA + HEZKUNTZA

Antzerkiaren inguruan ideia asko daude gizartean zabaldurik. Askoren iritziz, ez du ezertarako balio eta askotan antzerkiaren munduan zabiltzanean lanean horrelako galderak egingo dizkizute: "eta horrek zertarako balio du bizitzan?", "gero ze lan lortuko duzu horrekin?", "egizu zerbait baliagarria eta fundamentuzkoa eta ez hori" e.a. Nik horrelako espresioak umorez hartzen ditut eta horregatik gaur "horri" buruz hitzegingo dut eta batez ere Haur Hezkuntzara bideratuko dut eta txikitxoenen antzerki tailerrek duten garrantziaz jardungo dut.

Zein dira ba, nahiko ezezaguna den mundu honen onurak gure txikienentzat? Asko daude eta haietako bakoitzaz luze hitzegiten daiteke baina nik gainetik aipatuko ditut. Lehenik eta behin, gizartean oso zabalduta dagoen mito bat apurtu beharra dago: antzerkia egiteko ez dira beharrezkoak doai artistikoak. Nahikoa da gozatu nahi izatearekin, lagunak egiteko gogoa izatearekin eta irudimena erabiltzearekin. Honela bada, antzerkia haurrentzat ona da hainbat gauzetarako. Haien artean, gorputz espresiorako, hitzezko adierazpenerako, memoria lantzeko, dialogoak eta hitz-jokoen bitartez hiztegia indartzeko e.a.

Antzerkiaren bitartez haurrek gauza asko ikasi eta barneratzen dituztela argi dago, haien artea honako hauek:
- Nor bere buruaren autoestimua edukitzen ikasten dute.
- Errespetua. Taldekideek norbanakoa errespetatzen ikasten dute eta alderantziz ere.
- Taldeari begira, taldean elkarbizitzen eta lan egiten ikasten dute.
- Nor bere emozioak ezagutu eta hauek kontrolatzen asten dira.
- Publiko aurrean beren burua zabaltzen ikasten dute.
- Lanaren jarraitasuna eta disziplina bat izaten ikasten dute.
Orain aipatutako ezaugarri hauei begiratuz gero, gaur egungo gizartearen zati handi batek hankaz gora dituela argi dago. Hau jakiteko ez dago aldamenera begiratu eta egunkaria edo berriak irakurtzea besterik eta zure buruarekin hausnarketa txiki bat eginez gero, eskuak burura eramatekoa da. Hau ikusirik, bada, irakasle garenean antzerkirako tartea izatea egokia dela iruditzen zait. Gure esku-hartze eremua txikia izan arren, bertan asko egin dezakegulako.

Orain esan dudana justifikatzeko, antzerkiaren ahalmen batzuk aipatuko ditut:
- Haurraren sozializazioan laguntzen du eta batez ere komunikazio arazoak dituztenekin lan handia egin daiteke. Honen erakusgai da adibidez, unibertsitatera iristen diren ikasle asko, ustez ondo prestatuak gaitasun komunikatiboan, gero aurkezpen bat egiterako orduan ez dira gai beraien beldur eszenikoa gainditzeko.
- Haurrei hausnarketarako bidea ematen zaie.
- Zentzumen guztiak libreki erabiltzea baimentzen du.
- Irudimena eta sormena lantzen du.
- Haurren segurtasuna eta autoestimua lantzen du. Ahalmen hau lotuta egongo litzateke lehenengoarekin.
- Gure txikitxoak baloreetan hezteko aukera ematen du.
- Haurrak fantasiaren munduarekin libreki jolas dezaten uzten du.

Orain arte aipatutako ezaugarriak lotzearren esan dezaket haurrek ez dutela antzerkia egiten ez eta antzerkia ikasten. Baizik eta jolas egiten dute sortuz eta asmatuz eta taldean parte hartzen eta elkarrekin lan egiten ikasten dute. Beraz, haurren antzerki tailerrak terapeutikoak eta sozializatzaileak dira. Hezkuntza dramatikoak hiru oinarri nagusi ditu txikienen antzerkian: talde lanak, ariketa eta jarduera psikomotoreak eta taldekideen arteko kontaktu fisikoa. Oinarri hauek lortzeko, haurrek jolas egiten dute espazio baten barruan eta beraien buruarekin esperimentatzen dute baita taldekideekin ere horrela, goian aipatu bezala, beraien gorputza fisikoki ezagutzeko eta emozioak kontrolatzen ikasteko.

Behean azaltzen den bideo hau ikusita, ikus daiteke oraindik ere Haur Hezkuntzan antzerkiari ematen zaion tartean horrelako antzerki asko eta asko egiten segitzen direla. Beraz, antzerkiak haurrei hausnarketarako bidea eman, irudimena sustatu, zentzumenak libreki ibiltzeko aukera eman, segurtasuna eta autoestimua landu ... egiten badu, jarduera hau ez da zuzena. Honekin adierazi nahi dut, lan asko dagoela egiteko antzerkiaren ikuspegia alda dadin eta haurrekin era egoki batean landu dadin.






Laburbilduz, beraz, antzerkia gozamen eta aldi berean hezkuntzaren eremu amaiezina da. Txikinenetzat dramatizazioak ez du eremu zorrotz eta zehaztu bat izan behar erabat zuzenduta dagoena obra baten antzezpenera (goiko bideoa adibidez). Haurren antzerkiaren helburua ez da "izartxoak" sortzea, naiz eta gizarteak horren ustea izan. Baizik eta jolasaren bitartez lortzen eta garatzen den esperientzia bat bezala ikusi beharko litzateke. 

1 comentario:

  1. Uau!
    __
    Gogorik bazeneuka, ekintza zehatzen bati heldu.
    Holako tailerrak egiten / zuzentzen badituzu zuk, egin horko zerbaiten analisia curriculumaren markotik; horrela hori berriro itauntzen dizutenean esan ahal izango dituzu gauza berri bi: bat, "didaktikan nota ederra lortzeko"; bi, "eskolaz kanpoko ekintzetarako enpresa montatzen hasteko, ogerleko batzuk ateratzeko"

    ResponderEliminar